>

+ کاچی زائو!

بعد از کلی وقت اومدم بنویسم. از آخرین باری که نوشتم تا الآن کلی چیزها عوض شده. اون موقع که پست قبل رو می نوشتم حامله بودم و تازه داشت حالم خوب میشد از ویارها و ... بعد مامانم اینها اومدن و دو ماه آخر بارداری همه اش پذیرایی شدم و همچنین ماه اول بعد از زایمان... خلاصه خیلی تو آشپزخونه نمی رفتم. ولی این تنها کاری نبود که نمی کردم! الآنم مشغول بچه داری و ... ولی مثل همیشه دوست دارم حتی به سختی کارهایی که دوست دارم تو روتین زندگی ام جا بدم. می دونم که همیشه موفق نیستم. مثل نوشتن وبلاگ. ولی تلاشم رو می کنم. دوست ندارم بگم که در اینجا تخته... دوست دارم همیشه فکر کنم اگه وقتی پیدا بشه تندی می آم و می نویسم. چون آشپزی رو دوست دارم و تنبل خونه ام رو.

می خوام از کاچی زائو بنویسم. خیلی جاها تو ایران رسم بر این بوده و هست که بعد از زایمان تا ده روز به مامان تازه کاچی می دن که قوت بگیره. حتی رسم هست که تو سیسمونی مواد لازم برای کاچی رو می ذارن ولی فکر می کنم رسم هست که مادر شوهر کاچی رو بپزه اگه اشتباه نکنم.

به هر حال برای من که مامان و بابام پختند و من هم عشق کاچی!! کلی خوش می گذشت بهم. 13 ساعت درد زایمان کشیدم به جاش 10 روز کاچی خوردم خوبه دیگه :)

فرق عمده ی کاچی زائو با کاچی مواقع دیگه آرد برنجش ه. کاچی زائو رو حتماً با آرد برنج و روغن حیوانی مرغوب درست می کنند (باید حسابی قوت داشته باشه دیگه :)) ) و کاچی های دیگه رو با آرد گندم هم میشه پخت. 


مواد لازم:

آرد برنج ___________________________250 گرم

روغن حیوانی _______________________250 گرم

شکر ______________________________500 گرم

آب ________________________________5 تا 6 لیوان *

زعفران ____________________________ 2 قاشق چایخوری

گلاب _____________________________ یه استکان (نصف پیمانه)

*: مقدار آب بستگی به نوع برنجی که ازش آرد برنج رو تهیه کردین داره و همین طور کمی سلیقه ای ه که رقیق تر دوست دارین یا غلیظ تر.

طرزتهیه:

توی ماهیتابه گودی روغن رو می ذاریم داغ بشه

و آرد رو اضافه می کنیم و هم می زنیم.

حسابی دائم هم می زنیم که هیچ گلوله ای تو آرد نباشه و نسوزه

در عین حال باید رنگش تغییرکنه و شکلاتی کمرنگ یا مثلاً رنگ کارامل بشه.

 

جداگانه هم آب و شکر و می ذاریم جوش بیاد زعفران هم دم می کنیم و به این محلول اضافه می کنیم.

به محض اینکه آب و شکر جوش آمد ...

ماهیتابه ی آرد و روغن رو از روی حرارت برمی داریم و شربت (آب و شکر و زعفران) رو بهش اضافه می کنیم و مدام هم می زنیم که آرد کاملاً حل بشه.

گلاب رو اضافه می کنیم و برمی گردونیم ماهیتابه رو روی حرارت یکی دوتا قل بزنه. دیگه کاچی مون حاضر ه. می کشیم تو ظرف های کوچیک یا یه ظرف بزرگ! هر جوری که دوست دارین.

نویسنده : کویریات ; ساعت ۱:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۳
    پيام هاي ديگران()   لینک