+ شامی آردنخودچی (شامی شیرین)

یکی از غذاهای مورد علاقه من از بچگی شامی شیرین بود. همیشه وقتی کوچیک بودم مامانم سر صبحانه می پرسیدن امروز ناهار چی دوست دارین؟ من زودی می پرسیدم خونه این یا نیستین؟ اگه وقت دارین شامی شیرین! اگه وقت ندارین سنگ پلو! (من بچگی به عدس پلو می گفتم سنگ پلو و خیلی دوست داشتم. و تویش شکر می ریختم!)

کلاً لازم نیست برای بار چندم بگم که از بچگی غذای شیرین دوست داشتم... و واسه همین این شامی رو خیلی دوست داشتم. ولی داداشم مثلاً غذای شیرین دوست نداشت و همین غذا رو بدون طعم شیرینش می خورد. منظورم اینه که الزاماً شیرین لازم نیست باشه شامی آردنخودچی.

اما عکس های این پست... این عکس ها از اصل جنس ه. یعنی دست پخت مامانی! وقتی مامان اینها برای زایمانم اومده بودن اینجا، چند بار شامی شیرین خوردیم به خاطر دل من و یکی از اون بارها من عکس گرفتم برای تنبل خونه...

+ کیک پنیر سوئدی Ostkaka

خیلی اینجا اهل نوشتن خوراکی مربوط به مناسبت ها نیستم. نه که دوست نداشته باشم، بیشتر اوقات فرصت نمیشه که به موقع چیزی که ربط داره بنویسم. ولی امروز که می خواستم بیام سر به این وبلاگم بزنم دیدم 17 ربیع الاول ه تصمیم گرفتم از بین چیزهایی که رو دستکتاپ گذاشتم که آپ کنم یکی از شیرینی هاشو بذارم.

این کیک پنیر سوئدی غیر کیک های پنیر دیگه است. مثل بیشتر کیک های پنیر که با پنیر خامه ای درست میشن نیست، بعلاوه سرد هم سرو نمیشه.

پنیر این کیک پنیر روستایی یا کاتج چیز ه و کیک رو ولرم سرو می کنند. همراه مربا (مثلاً توت فرنگی یا تمشک) و/یا خامه فرم گرفته.

یکی از علت هایی که تصمیم گرفته بودم چهار سال پیش که این کیک رو تو وبلاگم بذارم این بود که دیده بودم کاله کاتج چیز تولید می کنه و اون موقع خیلی دوست داشتم چیزهای جدیدی که میشه تو ایران درست کردرو اینجا بذارم. بماند که از اون موقع تا حالاوقت نشده بذارم این کیک رو... حالا هم بیشتر چیزها تو ایران بالاخره به یه نحوی پیدامیشه... من هم دیگه اون قدری که چهارسال پیش شور خوراکی های اسکاندیناوی رو داشتم الآن ندارم! بهر حال هیچی از لطف خوردن یه کیک با طعم و بافت متفاوت این کیک پنیر کم نمی کنه...

یه خاطره ی دیگه هم که من از این کیک دارم اینه که اولین باری که خواستم درست کنم از روی این دستور اشتباهاً مقدار شیر رو به جای 50 سی سی 500 سی سی ریختم بعد یه اخلاقی هم دارم که هیچی رو دلم نمی آد بریزم دور شروع کردم آرد و شکر اضافه کردن به مایه ی کیک که غلظتش درست بشه کل دارایی ه آرد خونه رو ریختم تویش باز خیلی شل بود، دیگه آرد نخودچی و ... هرچی فکر کنید ریختم آخر پختمش مزه ی نون میداد تا مزه ی کیک و سفت بود مشکل دیگه اش این بود که خیلی زیاد شده بود و چون بد بود باید خودمون می خوردیمش و نمیشد به کسی داد... خلاصه یک هفته ای ما این مثلاً کیک رو می خوردیم و تمومی نداشت!  حالا شما تو اندازه ها دقت کنید که اینجوری نشه.

بریم سراغ این svenska ostkaka

+ کاچی زائو!

بعد از کلی وقت اومدم بنویسم. از آخرین باری که نوشتم تا الآن کلی چیزها عوض شده. اون موقع که پست قبل رو می نوشتم حامله بودم و تازه داشت حالم خوب میشد از ویارها و ... بعد مامانم اینها اومدن و دو ماه آخر بارداری همه اش پذیرایی شدم و همچنین ماه اول بعد از زایمان... خلاصه خیلی تو آشپزخونه نمی رفتم. ولی این تنها کاری نبود که نمی کردم! الآنم مشغول بچه داری و ... ولی مثل همیشه دوست دارم حتی به سختی کارهایی که دوست دارم تو روتین زندگی ام جا بدم. می دونم که همیشه موفق نیستم. مثل نوشتن وبلاگ. ولی تلاشم رو می کنم. دوست ندارم بگم که در اینجا تخته... دوست دارم همیشه فکر کنم اگه وقتی پیدا بشه تندی می آم و می نویسم. چون آشپزی رو دوست دارم و تنبل خونه ام رو.

می خوام از کاچی زائو بنویسم. خیلی جاها تو ایران رسم بر این بوده و هست که بعد از زایمان تا ده روز به مامان تازه کاچی می دن که قوت بگیره. حتی رسم هست که تو سیسمونی مواد لازم برای کاچی رو می ذارن ولی فکر می کنم رسم هست که مادر شوهر کاچی رو بپزه اگه اشتباه نکنم.

به هر حال برای من که مامان و بابام پختند و من هم عشق کاچی!! کلی خوش می گذشت بهم. 13 ساعت درد زایمان کشیدم به جاش 10 روز کاچی خوردم خوبه دیگه :)

فرق عمده ی کاچی زائو با کاچی مواقع دیگه آرد برنجش ه. کاچی زائو رو حتماً با آرد برنج و روغن حیوانی مرغوب درست می کنند (باید حسابی قوت داشته باشه دیگه :)) ) و کاچی های دیگه رو با آرد گندم هم میشه پخت. 

+ رولت گوشت

رولت گوشت از اون غذاهایی ه که نسل مامان های ما هم واسه مهمونی ها درست می کردن. یه سری غذاهای غیر ایرانی هست که خیلی راحت جا افتاده بین نسل قبلی ما، از نمونه هاش میشه به سالاد الویه، پیراشکی، بیف استروگانف (غذاهای روسی) و همین رولت گوشت اشاره کرد. 

من یادم می آد وقتی بچه بودم مثلاً 10-12 سالم بود می نشستم این کتاب های آشپزی خصوصاً رزا منتظمــ ــی رو ورق می زدم و یه اسم هایی که اون موقع واسم عجیب غریب بود پیدا می کردم و هی به مامانم می گفتم اینها رو درست کنید... ولی مامانم خیلی اهل این چیزها نبود. ولی این رولت گوشت و بیف استروگانف و در بعضی مواد پنکیک و موساکا و... خیلی راحت براشون جا افتاده بودو بقیه ی خانواده و دوستان هم کمابیش همین طوری بودن و وقتی می رفتیم مهمونی یکی دو تا از این غذاها به جز غذاهای روتین سفره ها شامل زرشک پلو و باقالی پلو و حلیم بادمجون ... ، تو سفره بود.

بعد این جور غذاهای غیرایرانی، که وارد روتین پخت و پز خانواده های ایرانی شده، یه تغییراتی هم بسته به ذائقه ی اون خانواده تویشون ایجاد شده. و اکثراً هم خوشمزه ان. مثلاً اضافه کردن قارچ و فلفل دلمه ای و امثالهم به هر کدوم از غذاها... 

بنابراین ممکن ه که خیلی از شماها رولت گوشت های خوشمزه تری رو تجربه کرده باشید یا اینکه این خیلی ساده بنظرتون بیاد. ولی هدف من اینجا گفتن یه کلیتی ه ساده ای ه. بدیهی ه که میشه هر جوری آدم بخواد تغییرش بده. 

بنظرم من تا زمانی که یه چیز بریده شده رولت مانند از گوشت داشته باشیم می تونیم رولت گوشت صداش کنیم.

پس بریم برای رولت گوشت به یاد همه ی مهمونی های بزرگ بچگی ...

+ کیک شکلاتی با کولاو پرتقال

واسه تولد پوآن طبق معمول دنبال یه کیک شکلاتی بودم. این همسر من هیچ که اهل کیک و شیرینی نیست ولی اگه هم بخواد کیکی بخوره شکلاتی دوست تر داره. واسه تولدش دنبال یه کیک خوبی بودم که هم شکلاتی باشه هم بیشتر از نیم ساعت طول نکشه درست کردنش!

این کیک شکلاتی یه کیک ساده و راحت ه و واسم از حیث داشتن کوکاکولا خیلی جالب بود. خیلی مزه ی پرتقال نمیده. من هم یه تغییراتی دادم که مزه ی شکلاتش زیادتر باشه. 

+ خوشمزه ترین مافین هلند! (مافین جو دوسر)de lekkerste muffins van Nederland

این بسته های جوی دوسر پرک (rolled oats) ِ کواکر(Quaker) که من همیشه مشتری اش هستم پشت هاش هر بار یه دستورهای خوشمزه ای داره.

یکی از کارهایی که من دوست دارم بکنم اینه که دستورهای پشت بسته رو امتحان کنم. یکی از این دستورها همین خوشمزه ترین مافین هلند بود! به اعتراف اونها!

حالا خوشمزه ترین بودنش رو نمی دونم ولی واقعاً هم خوشمزه بود. حس خوبی هم به آدم می داد، جوری که انگار آدم داره یه چیز مفیدی می خوره :)

+ فالوده شیرازی (؟)

من خیلی خیلی فالوده دوست دارم! اونم با آبلیموی اضافه* تو بعداز ظهر گرمی که رفتی سینما... یا وقتی داری از کلاس زبان تو تابستون برمیگردی و یه لحظه جلو در بابارحیم نگه می داری و فالوده می خوری به عرش می رسی! :دی یادش بخیر... اینجا از این هوس ها موقوف ه! فالوده شیرازی فروش نداریم که! :دی! مجبوری خودت درست کنی! شکر خدا فالوده آسون ه و با مبانی تنبل خونه ای من سازگاره و می شه آدم خودش رو به این صورت به لذت اکبر برسونه!

سر شیرازی بودن این فالوده... من دقیق نمی دونم با نشاسته ی ذرت تو ایران درست می کنند فالوده رو یا چی.... می دونم فالوده های یزد مثلاً گردالی گردالی ریز بود و ما دو سه باری که یزد رفتیم جلو مسجد جامع تو کاسه استیل یا یه تیکه یخ بزرگ از اون فالوده ها خوردیم! که با شربت (قرمز) سرو می شد... یا کرمان یادمه فالوده شل تر از اینی بود که ما تو تهران به اسم فالوده شیرازی به اش عادت داشتیم. بهر حال من همیشه دوست دارم برم شهرهای مختلف و خوراکی هاشونو بخورم و تفاوت هاشو ببینیم ولی فالوده ای که از همه بیشتر دوست دارم همین فالوده ای ه که به شیراز نسبت می دهند.

یه چیزی که به نظرم جالب ه و قبلاً قولش رو دادم که اینجا بنویسم، فالوده ی هندی ه. هندی ها هم همین نودل های ما رو با شیر و گلاب و هل و تخم شربتی می جوشانند (شکر هم هست) و با اسانس های مختلف و مغزهای مختلف (مثل مغزبادام و پسته و ...) مخلوط می کنند و سرد خالی یا با بستنی سرو می کنند و به اش می گن فالوده. من اونم دوست دارم. ولی اون به سبکی و خنکی فالوده شیرازی ما نیست... خصوصاً با آبلیموی اضافه. اونم درست کردم عکس هاش هست ان شالله به زودی می ذارمشون.

*: این آبلیموی اضافه خیلی مهم ه هااا! اون بستنی فروش روبرو عصر جدید فهمید که اگه به من آبلیموی اضافه نده می رم از اون سوپر بغلی یه شیشه گنده آبلیموی یک و یک می خرم می آرم با خودم تو مغازه اش می ریزیم رو فالوده و می خورم! :دی یادش بخیر... چه زورم می گرفت بعضی جاها آب قاطی آبلیموشون می کردند!

+ کوفته هویج

امروز سحر، منتظر اذان صبح بودیم، من نشسته بودم هارد قدیمی ام رو نگاه می کردم و نگاه می کردم چه عکس هایی دارم که اینجا آپ نکردم و یه سرهاشون رو کپی کردم روی هارد لپ تاپ که اینقدر تنبلی نکنم... نگاه می کردم که کلاً شاید نوع آشپزی ام عوض شده، هرچی هست تنبل خونه ای تر شده... نوع عکس گرفتن هام، و کلاً نوع زندگی مون. اون موقع شاید شیرینی جات بیشتر می پختم و خیلی به اینکه چیزی مفید باشه کمتر فکر می کردم، الآن شاید بیشتر... خلاصه این تغییر کلی تو خورد و خوراکمون و قیافه هامون و پذیرایی کردن هامون تو عکس ها پیدا بود و دیدن این تغییرات جالب بود.

حالا تصمیم گرفتم با همون کیفیتی که عکس ها هست، اگه وقت کردم این غذاهای قدیمی که بعضی هاشون تو برنامه روزانه امون کاملاً جا باز کرده و بعضی ها محدود به هوسی و مهمون داشتنی و... رو اینجا بذارم...

اما راجع به این کوفته بگم که من این کوفته رو به اسم کوفته ی هویج شنیدم، و درست کردم، خیلی ساده و سبک و بی دردسر بود. خطر وا رفتن هم نداشت. بنابراین می شد هم واسه خودمون درست کنم و هم واسه مهمون های فوری!  بعداً ها تو اینترنت کوفته ی هلو ی شیرازی رو دیدم و از دوستان شیرازیمون شنیدم.  شبیه همین کوفته است. حالا توضیح خواهم داد.

!!: تاریخ این عکس ها سی ام تیرماه 1388 بوده!